چند روزه که حالم نوسان داره!!!من زیاد از ریاضی و فیزیک چیزی حالیم نمیشه اما بهترین چیزی که واسه توصیف حالم پیدا کردم،موج سینوسی بود!!!حالم عینه شکل این موجای سینوسیه!!!خوب،بد،خوب،بد....!!!

راستش دلیل کابوسامو فهمیدم!!!بهتون گفتم که من زیاد خواب نمیبینم اما هر وقت خواب میبینم عجیبه و معنی دار!!!راستش خدا منو خیلی دوست داره!!!تا ازش دور میشم یه جوری منو دوباره میکشه سمت خودش!!!

راستش توی این دو روز کلی فکر کردم!!!به نتیجه های خوبی هم رسیدم!!!فکر کردم تمام بد بودن حالم تقصیر خودمه!!!نه تقصیر دنیاست،نه روزگار،نه اطرافیان،نه چرخ گردون و نه هیچ چیز و هیچ کس دیگه!!!فقط تقصیر خودمه!!!

راستش من گیر کرده بودم توی گذشته!!!خودمو به جرم بچگیای گذشته م زجر میدادم!!!از آینده می ترسیدم!!!اصلا امروزم رو به طور کامل فراموش کرده بودم!!!

راستش اون کابوسا باعث شد بشینم کنار پنجره،فکر کنم،با خودم،با خدا مشورت کنم و به یه نتیجه های خوبی برسم!!!

توی اون لحظه هایی که فکر می کردم،برگشتم به گذشته و یه چیزایی رو گذاشتم توی صندوق شخصی ذهنم،بوسیدم و گذاشتم یه گوشه ی ذهنم که خاک بخوره!!!شاید یه وقتایی برم سراغشون،اما فقط واسه یادآوری عبرت ها!!!!

آینده رو هم سپردم دست خدا!!!به نظرم احمقانه اومد از چیزی که هنوز نیومده بترسم،خوشحال بشم یا ابراز ناراحتی کنم!!!

در عوض به خودم گفتم:هی!!!دختره!!!اینقدر ناشکر نباش!!!مگه زندگی چیه؟؟؟همین  یه عصر جمعه که با بابا و مامانت و داداشات میشینین میوه می خورین!!!

همین روزایی که به صورت مادربزرگت نگاه می کنی و قند توی دلت آب میشه از دیدن اون همه مهربونی!!!

همین که هر روز سر نوشتن مشق،کلی با داداش کوچیکت کل کل می کنی!!!

همین که یه دوستی داری که گاهی اوقات میری دیدنش و  با هم از هر دری حرف می زنین!!!

زندگی همین ثانیه های ساده(یا بهتره بگم به ظاهر ساده)هست که میان و میرن!!!

ثانیه های من اینقدر خوب می گذرن،پس من خیلی خوشبختم!!!خوشحالم!خوشحالم!!!

خلاصه اینکه یک هفته کابوووس دیدن به احساس سبکی که الان دارم می ارزید!!!

خدایا شکرت...